KURTYNOWA IZOLACJA PIONOWA BEZWYKOPOWA
Iniekcje kurtynowe pozwalają na wykonanie wtórnej izolacji zewnętrznej, zarówno ścian jak i podłogi w piwnicy, bez konieczności ich odkopywania.
Wykonanie zabezpieczeń przeciwwilgociowych i przeciwwodnych metodami tradycyjnymi w obiektach przykrytych ziemią, tunelach, garażach podziemnych czy podpiwniczonych blokach mieszkalnych z przybudówkami jest bardzo trudne i kosztowne. Metoda iniekcji kurtynowej stanowi nowoczesny sposób naprawczego wykonania uszczelnień w istniejących obiektach. Ścianę przewierca sie od strony wewnętrznej na zewnątrz i pod ciśnieniem tłoczy sie masę izolującą za przegrodę.Wtłoczona izolacja wytwarza niejako "kurtynę" na ścianie od strony gruntu, zapobiegając tym samym trwale wnikaniu wody w strukturę przegrody.
Bez zamykania pasa ruchu, bez zezwoleń, bez ryzyka naruszenia instalacji w gruncie, bez odtwarzania chodników i schodów. Można w ten sposób izolować: istniejące tunele, przejścia podziemne, garaże i inne obiekty, gdzie wykonanie klasycznej izolacji może być drogie, trudne lub niemożliwe.
W metodzie kurtynowej materiał izolujący pochodzenia mineralnego, wtłaczany zostaje w grunt sąsiadujący z elementami konstrukcji, gdzie po zestaleniu się tworzy wodoszczelną i wodoodporną warstwę izolacyjną. Iniekcja polega na wywierceniu w przegrodach na wylot siatki otworów i wprowadzeniu pod ciśnieniem (w otaczający grunt preparatu, który tworzy powierzchniową powłokę uszczelniającą na styku przegroda-grunt. Żelowa warstwa powłoki pokrywa zewnętrzną powierzchnię konstrukcji, zasklepiając także powstałe w niej rysy. Wypełnia również pory w przylegającej glebie. Jest typem izolacji aktywnej, dodatkowy napór wody gruntowej powoduje wzrost jej objętości. Zaletę tych hydroizolacji stanowi ich zdolność samo uszczelniania. Konsekwencją tej właściwości jest również zdolność do uszczelniania nieznacznych zarysowań, spowodowanych np. osiadaniem gruntu, ruchami sejsmicznymi czy skurczem betonu. Tym samym przezwycięża się problemy, nad którymi nie da się zapanować w zwyczajny sposób.
W metodzie kurtynowej materiał izolujący pochodzenia mineralnego, wtłaczany zostaje w grunt sąsiadujący z elementami konstrukcji, gdzie po zestaleniu się tworzy wodoszczelną i wodoodporną warstwę izolacyjną. W przeciwieństwie do strukturalnych uszczelnień konstrukcji, polegających na iniektowaniu muru, przy użyciu iniekcji kurtynowej odtwarzamy izolację zewnętrzną. Przy stosowaniu metody kurtynowej należy dodatkowo wykonać izolację poziomą budynku. Żelowa warstwa powłoki pokrywa zewnętrzną powierzchnię konstrukcji, zasklepiając także powstałe w niej rysy. Wypełnia również pory w przylegającej glebie. Jest typem izolacji aktywnej.
Iniekcja polega na wywierceniu w przegrodach na wylot siatki otworów i wprowadzeniu pod ciśnieniem (w otaczający grunt preparatu, który tworzy powierzchniową powłokę uszczelniającą na styku przegroda - grunt.
Wahania poziomu wody gruntowej, stopnia zawilgocenia gruntu, działanie mrozu i zmiany temperatury (zwłaszcza przejścia przez zero) nie wpływają na właściwości uszczelniające materiału.
Podobnie, jak przy wykonywaniu innych prac renowacyjnych, należy przeprowadzić ocenę stanu obiektu ze szczególnym uwzględnieniem przegród (ich konstrukcji, grubości, występowania dylatacji i przejść rur instalacyjnych, obecności rys oraz pustek, itp.), określić rodzaj obciążenia wilgocią, określić stopień ich zawilgocenia, zasolenia itp.
Typowy rozstaw otworów dla przepon kurtynowych, to siatka 50x50 cm.
Iniekcję w grunt rozpoczyna się od najniższego rzędu otworów i prowadzi się ją do momentu zauważenia wycieku żelu przez sąsiednie otwory lub uzyskania zużycia adekwatnego do uzyskanego we wcześniejszych próbnych iniekcjach. Po zakończeniu iniekcji należy usunąć końcówki iniekcyjne, a otwory zasklepić systemową zaprawą.
Rozkład iniektu w gruncie
Izolacje pionowe - chronią podpiwniczone części budowli zagłębione w ziemi. Stanowią zabezpieczenie przed penetrację wilgoci przez boczną ścianę położoną poniżej poziomu gruntu.
Wróć...
| 
